Lezen is goed voor je - 1e kwartaal 2026

7 januari 2026

Ik heb 2025 afgesloten met honderd gelezen boeken, dat was een leuk project (zie ook de vorige aflevering van Lezen is goed voor je). Dit jaar begin ik rustig aan, met een uitdaging van 52 boeken, dus één per week. En daar zit ik mooi mee op schema, want ik heb afgelopen week één boek uitgelezen: The Road of Storms/ Het pad der stormen van Anthony Ryan (epische fantasy, deel zes uit de Zeven Zwaarden novelleserie, net als de vorige vijf delen vermakelijk maar niet heel sterk (en matig vertaald). Eigenlijk snap ik niet waarom voor het novelleformat gekozen is, omdat het verhaal daar eigenlijk niet geschikt voor is: het voelt vaak afgeraffeld, makkelijk en met schrijftechnische short cuts zoals heel veel tell, waar het laten voelen van de chaos, onzekerheid, angst, overwinning etc. veel effectiever was geweest – maar ook meer ruimte had gekost. En toch blijf ik de serie wel doorlezen, binnenkort het laatste deel… dus er zit ook wel iets verslavends in).

‘Maar’ één boek uitgelezen dus, maar in een hele rits begonnen, dus ik denk dat volgende weken er meer dan één per week door gaan. Ik lees nu ook: Imago van Octavia Butler (derde deel van de Xenogenesis/ Lilith’s Brood trilogie, heftige alien overheersings-SF, waar het thema slavernij heel scherp en ongemakkelijk in zit), Finna van Nino Cipri (multiversum meets IKEA met enorm gecompliceerde personages, leuk!), Orlando van Virginia Woolf (klassieker over een 18^e eeuwse man die driehonderd jaar leeft en ergens verandert in een vrouw), A Mouthful of Dust van Nghi Vo (het zesde deel in de Singing Hills serie, spelend in een fantastisch Azië), De komst van Joachim Stiller van Hubert Lampo (klassiek magisch realisme van een Nederlandstalige auteur, die ik zelfs niet op mijn Nederlands leeslijst heb gezet destijds. Grappig en mooi), There Is No Antimemetics Division van qntm (nog niet ver, maar met een geweldige opening over zichzelf verborgen houdende geheimen - antimemes) en nog een aantal non-ficties. Ik weet het: een belachelijk aantal… maar ik struikelde over Antimemetics (op onze leestafel) en de opening was zó fascinerend… en Mouthful is het volgende deeltje in de serie die ik al lang volg, dat was onweerstaanbaar… en iemand vertelde over Joachim Stiller en ik realiseerde me dat ik die klassieker nog nooit gelezen had… Dus tja.

 

14 januari 2026

Deze week heb ik twee boeken uitgelezen: Finna van Nino Cipri (multiverse-SF met veel persoonlijke ontwikkeling en ontdekkingen van de hoofdpersoon, cool, maar het verhaal en de werelden hadden meer ruimte verdiend dan deze novelle), en A Mouthful of Dust van Nghi Vo (zesde deel in de wuxia-serie The Singing Hills, over een monnik in een fantasy-Azië die rondreist op zoek naar bijzondere verhalen. Dit was een van de minder sterke delen vond ik, maar nog steeds erg leuk). Vandaag of morgen lees ik De komst van Joachim Stiller van Hubert Lampo uit (Nederlandstalig magisch realisme, met prachtig, bijzonder taalgebruik – deels Vlaams, deels archaïsch, deels heel eigen en fraai – maar van zo’n klassieker had ik meer verwacht). Verder nog bezig in allerlei andere boeken, maar ik ben nu vooral druk met allerlei fantastische evenementen, zoals Epic & Enchanting in Forum Groningen op 23 januari (uitverkocht inmiddels, ik geef twee workshops Actie schrijven), de Middag van het Fantastische Boek op 28 februari (organiseer ik samen met Heidi van der Vloet en de bieb), InScience op 7 maart (ik help een avondprogramma over SF en de liefde te organiseren) en Novio Magica op 14 en 15 mei (ik cureer het boekenprogramma) 😊

 

28 januari 2026

Time flies… zozeer dat ik vorige week overgeslagen heb. En vandaag ben ik ziek, maar ik heb wel van alles (uit)gelezen: twee novelles in de Penric & Desdemonareeks van Lois Mc. Master Bujold – Mira’s Last Dance en The Prisoner of Limnos (weer vermakelijke cozy fantasy, delen 6 en 7), Orlando van Virginia Woolf (klassieker, magisch realisme met een man die vrouw wordt en eeuwen leeft, mooie taal, vreemd verhaal), Imago van Octavia Butler (alien-SF, verteld vanuit een nakomeling van mensen en aliens, met een zeer onaangename, niet-menselijke kijk op wat goed en verstandig is, heel goed, maar geen prettig boek) en vandaag uitgelezen: There Is No Antimemetics Division van qntm (pseudoniem van Sam Hughes, erg goede sciencefiction over werkelijkheden en mogelijkheden achter onze wereld, uitgewerkt tot in het extreme. Erg van genoten, bijzonder weird en heftig, aanrader!).

Verder ben ik bezig in The Rapture of the Nerds van Cory Doctorow en Charles Stross (leuke, over the top, post-singularity-SF met bijzonder vreemde toekomstbeelden) en  Nine Goblins van  T. Kingfisher (humoristische fantasy zo lijkt het, nog niet zo ver).

Afgelopen vrijdag was Epic & Enchanting, het nieuwe fantasyfestival in Forum Groningen. Het was uitverkocht, erg druk en ik heb genoten van de sfeer en de twee workshops Actie schrijven die ik gegeven heb. Echt voor herhaling vatbaar (ook al heb ik daar denk ik mijn griepje opgelopen). In maart start er ook weer een cursus Fantasy en SF schrijven in Forum, leuke organisatie om mee samen te werken en het fantastische genre te bevorderen.

 

4 februari 2026

Deze week geen boeken uitgelezen, maar wel aardig opgeschoten in The Rapture of the Nerds van Cory Doctorow en Charles Stross (knotsgekke post-singularity-SF met soms scherpe karikaturen van mensen en culturen) en Nine Goblins van T. Kingfisher (humoristische, cozy fantasy, erg leuk en sympathiek. Oorspronkelijk geselfpubbed en net heruitgebracht, zeker de moeite waard). Daarnaast lees ik een dikke historisch non-fictieboek The Imjin War van Samuel Hawley over de Japanse invasie van Korea, met het doel om China en de hele bekende wereld te veroveren in 1592. Het is non-fictie, maar het zou net zo goed fantasy kunnen zijn, met allerlei bizarre wendingen, heldenmoed en ongelofelijke lafheid en corruptie… Game of Thrones is er tam bij.

 

11 februari 2026

Deze week heb ik drie boeken – waaronder één waar ik al maanden in bezig was – uitgelezen: The Rapture of the Nerds van Cory Doctorow en Charles Stross (over the top post-singularity-SF, waar ik vooral in het latere stuk veel van Stross’ Accelerando in herkende, leuk) en Nine Goblins van T. Kingfisher (cozy fantasy, zonder het halfzachte wat veel van dat soort boeken kenmerkt, erg leuk) en The Imjin War van Samuel Hawley (non-fictie over een zestiende eeuwse oorlog in Korea met de meest bizarre wendingen en meer dan levensgrote personages, heftiger dan Game of Thrones). Inmiddels ben ik begonnen in The Three Kingdoms of Korea van Richard McBride (een eerdere periode, ook erg relevant voor Taekwon-Do) en de literaire horror Tender is the Flesh van Agustina Bazterrica (over een dystopische wereld waarin mensen als slachtvee worden gehouden). Aankomende dagen zit ik veel in de auto, dus ik ga ook nog een leuk audioboek uitzoeken.

 

18 februari 2026

Afgelopen week heb ik twee boeken uitgelezen: Tread of Angels van Rebecca Roanhorse (fantasy in westernsetting, matig en zeer irritant voorgelezen) en Testimony of Mute Things van Loïs McMaster Bujold (het meest recente deel van de Penric en Desdemona-serie, die chronologisch aan het begin van de serie speelt, heel leuk en aangenaam tussendoortje, net als de hele serie). Daarnaast ben ik in drie boeken bezig: Tender is the Flesh van Agustina Bazterrica (dystopische horror over een wereld waar alle dieren giftig zijn voor mensen en daarom overgestapt is op het even van mensen… premisse is sterk, de opening is veel te infodumpy, dat had veel beter – en daarmee heftiger – gekund), A Red Peace van Spencer Ellsworth (militaire space opera die speelt met alle clichés van het subgenre, tot nu toe beter dan verwacht) en Princess Floralinda and the Forty-Flight Tower van Tamsyn Muir (een alternatieve versie van Rapunzel, waarbij alle prinsen opgegeten worden en Floralinda zichzelf moet redden, erg vermakelijk).

 

25 februari 2026

Deze week heb ik twee boeken uitgelezen: Princess Floralinda and the Forty-Flight Tower van Tamsyn Muir (een leuke omkering van Raponsje, waarbij de prinses zelf de toren gaat verslaan) en Tender is the Flesh van Agustina Bazterrica (dystopische horror over algemeen aanvaard kannibalisme). Over dat laatste boek wil ik nog wat nader uitweiden: het gaat over een opzichter van een industriële slachterij, die de lezer rondleidt door alle aspecten van het vleesbedrijf. Daarbij wordt getracht het extra gruwelijk te maken door een toekomst te schetsen waarin alle dieren dodelijk zijn voor mensen en er ‘dus’ gekozen is om mensen in plaats van dieren te eten. Dus alle slacht-, vil-, jacht- en vleeseetpraktijken worden op mensen (die eufemistisch ‘heads’ worden genoemd) uitgevoerd. Gedurende het lezen vond ik die omdraaiing eigenlijk minder afschuwelijk dan het feit waar je met de neus op gedrukt wordt: dit gebeurt allemaal alle dagen van de week in het echt, alleen met varkens, koeien, paarden, schapen, kippen, geiten en wat er verder allemaal gefokt wordt om vervolgens gedood te worden om op te eten… Het enige wat mensen nu niet met dieren kunnen, is kinderen krijgen – wat in het boek wel gebeurt met het mensenvee – en dat maakt het dan wel echt nóg een stukje heftiger… Kortom: een effectieve horrorroman, die bij mij vooral goed werkte door de overduidelijke spiegel van de bioindustrie die het ophoudt. Echt heftig en akelig.

Daarnaast lees ik ook nog A Red Peace van Spencer Ellsworth (leuke militaire SF zonder verdere pretenties) en Contact van Carl Sagan (klassieke alien-contact-SF van de beroemde wetenschapper die ook de serie Cosmos maakte. Goed geschreven en met veel echte wetenschap, zonder dat dat infodumpy wordt. Natuurlijk wel retrofuturisme intussen – de Sovjetunie bestaat nog rond het millennium e.d. – maar nog steeds zeer interessant en spannend).

 

4 maart 2026

Afgelopen week heb ik weer twee boeken uitgelezen: A Red Peace van Spencer Ellsworth (heel aardige militaire SF, eerste deel, denk dat ik de andere twee delen ook nog wel ga lezen) en Contact van Carl Sagan (sterke klassieke first-contact-SF met heel veel werkelijke wetenschap – vooral sterrenkundig en radiotelescopie – en extrapolatie, ik wil de film nu ook graag zien).

Daarnaast ben ik bezig in The Einstein Intersection van Samuel R. Delany (mijn eerste van Delany, weirde postapocalyptische alien-SF/fantasymix, bevalt me wel), Sterrenduister van Harland Prijs winnares Pam Hage (fantasy met sterrenkundige invloeden, interessant), De grote schoonmaak van Rob van Essen (Absurdistisch en deels in de toekomst spelende PolderSF) en The Dark of Dyana van Shanice Ndlovu (fantasy van een Botswaanse schrijfster die ik begeleid, mooi!).

 

11 maart 2026

Deze week heb ik The Einstein Intersection van Samuel R. Delany (heel vreemde maar mooi geschreven post-human scifantasy) en een korte versie in modern Engels van de The Ramayana van Valmiki (fascinerend mythologisch verhaal, ik heb jaren geleden ook al Prince of Ayodhya en Siege of Mithila van Ashok K. Banker gelezen, een novelisation van hetzelfde verhaal, prachtig en totaal anders dan de Westerse mythologieën) uitgelezen.

Ik ben nog bezig in Sterrenduister van Pam Hage (sterrenkundige fantasy), De grote schoonmaak van Rob van Essen (Absurdistisch, mogelijk PolderSF) en The Dark of Dyana van Shanice Ndlovu (Epische Afrikaanse fantasy) en ben begonnen in de literaire klassieker The Old Man and the Sea van Ernest Hemingway.

 

18 maart 2026

Ik heb The Old Man and the Sea van Ernest Hemingway (klassieker, was niet erg onder de indruk en het thema – vissen – staat me eigenlijk tegen, zeker op de nihilistische manier waarop het hier beschreven wordt) uitgelezen deze week en ben van de weeromstuit in twee speculatieve boeken extra begonnen: The Orphans of Raspay van Lois McMaster Bujold (cozy fantasy, deel acht alweer in deze novellereeks) en Lorelei of the Red Mist van Leigh Brackett en Ray Bradbury (klassieke SF, nogal achterhaald in science én schrijfstijl, maar zeer representatief voor de tijd waarin het geschreven is). Daarnaast ben ik flink opgeschoten in The Dark of Dyana van Shanice Ndlovu (Epische Afrikaanse fantasy), Sterrenduister van Pam Hage (sterrenkundige fantasy) en De grote schoonmaak van Rob van Essen (Absurdistisch, mogelijk PolderSF).

25 maart 2026

Deze week heb ik twee boeken uitgelezen: Lorelei of the Red Mist van Leigh Brackett en Ray Bradbury (klassieker, traditionele SF, gemengd met wat fantasy op een voor mensen bewoonbaar Venus, zou als inspiratie voor Blake’s 7 of andere oude SF-series hebben kunnen dienen) en De grote schoonmaak van Rob van Essen (Absurdistische PolderSF, leuk en interessant, maar niet zo sterk als De goede zoon en Ik kom hier nog op terug).

Ik vorder gestaag in The Orphans of Raspay van Lois McMaster Bujold, The Dark of Dyana van Shanice Ndlovu en Sterrenduister van Pam Hage en ben in nog twee boeken begonnen: Shadow Sun Seven van Spencer Ellsworth (deel 2 in de Starfire trilogie, moderne, actierijke space opera, deel één was leuk, deze vast ook) en Grondwerk van Tijl Nuyts (PolderSF die vandaag op mijn radar kwam omdat het de Vlaamse Boon Literatuurprijs gewonnen heeft. Het gaat over een naakte molrat die zich vanuit Afrika naar Brussel heeft gegraven om een missie uit te voeren… net begonnen, maar erg vermakelijk).

 

1 april 2026

En zo zijn de eerste drie maanden van 2026 alweer voorbij… En weer is het gelukt om 25 boeken te lezen en dus zit ik weer op koers voor 100 boeken in dit jaar.

Afgelopen week heb ik The Orphans of Raspay van Lois McMaster Bujold uitgelezen (leuke cozy fantasy, maar een wat mattere aflevering). Ik ben nog bezig in The Dark of Dyana van Shanice Ndlovu, Sterrenduister van Pam Hage, Shadow Sun Seven van Spencer Ellsworth en Grondwerk van Tijl Nuyts. Daarnaast ben ik begonnen met hybride lezen (afwisselend het papieren boek en de audioversie… erg goed ingesproken door de auteur zelf en twee anderen) van Bee Speaker van Adrian Tchaikovsky (deel drie van de Dogs of War serie, weer heel anders dan de vorige twee delen, maar ook erg goed. Beetje postapocalyptisch, maar ook posthuman en erg actierijk). En vandaag heb ik The Faith of Beasts van James S.A. Corey gekocht (deel 2 van The Captive’s War, heel anders dan The Expanse, maar ook erg gaaf), daar heb ik ook zin in. Overigens hebben we de afgelopen maanden de TV-serie van The Expanse herkeken (vierde of vijfde keer, het blijft geweldig, lees ook mijn artikel daarover) en dat is toch echt wel mijn favoriete recente space opera.